Gemis

Ondertussen stel ik het al een week zonder "m'n grijze". En het gemis begint echt te wegen. Echt treffend hoe snel je gewoon geraakt aan het onafhankelijke leven. Rij nu al een hele week met de bus en ben dit echt al str*nt (sorry) beu! Elke morgen een half uur vroeger opstaan, elke avond een half uur later thuis. Als ik dan ondertussen geen bus gemist heb natuurlijk.. Bijkomend is ook de onzekerheid wanneer ik terug van mijn vrijheid zal kunnen genieten. Want vanavond nog eens naar de garage gebeld, en het blijft zoeken naar de oorzaak van het makement. 1 ding is zeker..hij zal nog nooit zo goed onder de loep genomen zijn! Als dat resulteert in een daling van garagebezoeken, ben ik al zéér tevreden. Want de laatste tijd is hij daar iets te veel dan me lief is! Nugoed..hopelijk kan ik in de zeer nabije toekomst terug de wereld verkennen, zonder de bus!

---